برای خاطر باران...

(انگار روی هوا می نویسم-ذهن جنگل مانند یا بقول خودم بیش فعال!

برای یادبود می نویسه.اگر گاهی روی قله نوشتم گاهی روی دره درکم

کنید!)

امیدوار بودن کار سختی هست

با درد بودن و از درد بودن "هنگامی که درمیابیم رنج بهترین چیزی است

که در زندگی به آن برمی خوریم.بدون انزجار و همچون نوعی وسیله رهایی به مرگ 

 می نگریم –               مارسل پروست"

به دریا بزن و پاروهایت را بلند کن تا آب سرنوشتت را عوض نکند...

هنوز هم این صدای من ...با اینکه دلگیر میشوم و سعی می کنم خوب

 باشم!اما فقط به حد سعی میمانم!دعای من شادی توست...و تو که

بیشتر از خودم دوست دارمت...

"رخوت را از زمانه برخواهم چید و اشکال پرتوان را بجای سایه ها و

انسانها را بجای رویاها برخواهم نشاند-رابینسون جفرزوازراپاوند"

به چیدن شمع و روزهایی که رفته و روزی که اگر نباشد من نیستم –

برای خاطر شعر و سخنی که به یاد می رود –و اگر از یاد نرود زبان بیاد

می ماند-کودکانه نیست اگر بگویم  به زبان عادت کردم و به کلیدی که

 اینروزها کلید نیست(انگار دارم روی هوا می نویسم-

...اگر گاهی روی قله نوشتم گاهی روی دره  درکم کنید!)

برای شادی تو دوست عزیز که بهتر بنام بروی و روزت بنام تر...